Дождж, зарадзілі адразу пасля пачатку канцэрта і спыніла за дваццаць хвілін да яго заканчэння, ня сапсаваў ўражанні. Вядома, і Бона, і танцавальны партэр імгненнем намоклі. Але Бона па меншай меры незадавальнення ня выказваў, а, наадварот, раз-пораз весяліў публіку куплетамі з песні Singin 'In The Rain. Перыядычна Бона звяртаўся з прамовамі да маскоўскай публіцы (а на экране бягучым радком ішлі субтытры - іх набіваў перакладчык-сынхраністаў, дарэчы, амаль не дапускаліся памылак друку). Лідэр U2 паспеў расказаць пра многае. І пра культурнай праграме музыкаў, якія пабывалі хто ў культурным цэнтры «Гараж», хто ў гасцях у касманаўтаў, хто ў рэзідэнцыі "Бачароў ручай". І пра бірманскай праваабаронцы Аун Сан Су Чжы, ператомленым пад арыштам, - падчас прысвечанай ёй песні на экране ішоў рускі тэкст Дэкларацыі правоў чалавека. І пра цудоўнае музыканта, «нашым настаўніку» Юрыя Шаўчуку, які ў фінале раптам асабіста з'явіўся на сцэне, каб праспяваць разам з Бона дилановскую Knockin 'On Heaven's Door. «Зараз зразумела, чаму мы раней не бывалі ў Маскве - мы б не з'ехалі назад, так у вас тут весела!» - крычаў Бона пад захоплены роў натоўпу.